Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

΄Ηλιος... {Γιούλη Τσουρεκά}



΄Ηλιος... {Γιούλη Τσουρεκά}

Κοιτάζω κατάματα τον εκτυφλωτικό ήλιο
καταμεσήμερο καλοκαιριού και ω τι 
παράξενο δεν με "τυφλώνει"..
Τον θαυμάζω, τον χαζεύω, 
χορταίνουν τα μάτια μου
απ΄τη λάμψη του, τη ζεστασιά του..
Κοιτάζω τα μάτια σου και
σκοτεινιάζει πια το βλέμμα μου...
Χίλιες Βελόνες με καρφώνουν,
ματώνουν τα μάτια..
πονάω, αδυνατώ να κοιτάξω
το βλέμμα σου που κάποτε
με Φώτιζε σαν ΄Ηλιος...
Κοιτάζεις κι εγώ "σκοτώνομαι"..
με δολοφονείς με το άδειο,
χαμένο κοίταγμα σαν σκιάχτρο
μοιάζουν τα μπηγμένα μάτια στις
κόγχες μέσα στο χέρσο πια
χωράφι, το ξερό απ΄τα συναισθήματα..
Με Τυφλώνει η παγωμένη,
άδεια ματιά σου, με βαλτώνει..
΄Ετσι βγάζω απ΄τη τσάντα μου
τα θεόρατα γυαλιά μου για να
καλύπτουν το Κενό του
απλανούς, απόμακρου,
μα περισσότερο ψεύτικου
κοιτάγματος σου που με Σκοτώνει
αργά και σταθερά..
ώσπου να πάρει την τελευταία
του εκδίκηση κοιτώντας με, μέσα
απ΄τα σκούρα πελώρια γυαλιά μου,
σκοτώνοντας με αργά αργά,
τόσο αργά, όση η σαδιστική ηδονή σου.. {Γ.Τ.}
Δημοσίευση σχολίου