Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Μακρινές Σκέψεις {Γιούλη Τσουρεκά}



Μακρινές Σκέψεις {Γιούλη Τσουρεκά}

Σκέψεις μακρινές πλανώνται 
σε μία εποχή παλιά, ρομαντική.
Μία γυναίκα νέα, μόνη,
μήτε τριάντα χρόνων.

Η "μοίρα" ας πω της φέρθηκε
σκληρά.
Της πήρε τον Καλό της
για παντοτινά.

Εκεί στα Πλακιώτικα Σκαλάκια,
νέος κι Εκείνος 33 χρονών.
Όμορφος, ξανθός,
λαμπύριζαν τα μάτια του
από την Αγάπη του για Εκείνην.

Ποτέ της δεν τον λησμόνησε
και έμεινε μονάχη στη ζωή,
ως την ύστατη πνοή της,
γερόντισσα πια, αποκαμωμένη.

Νέα ήταν αρχόντισσα,
έκθαμβης ομορφιάς,
καλαισθησίας, καλλίγραμμη,
ντελικάτη, εύθραυστη όπως
οι πορσελάνινες κούκλες
της βιτρίνας.

Μακρυά ρομαντικά
της Belle Epoque Φορέματα
δαντελωτά, μουσελίνες και
μεταξωτά, στόλιζαν το κορμί της.
Παπούτσια γκέτες, με
κάλτσες αραχνοΰφαντες
πλεγμένες από τα χρυσά
της χέρια.

Ένας Καρπός του Έρωτα
της έμεινε..
Που είχα την σπάνια τύχη
εμένα να Γεννήσει.

Ξέμπλεκα τα μακρυά της
σαν έβενος μαλλιά,
μα ακόμη τόσο όμορφα
σαν έμπλεκε κοτσίδες,
όταν αυτά ασήμωσαν
στο Πέρασμα του Χρόνου. {Γιούλη Τσουρεκά}

~ Για τη Γιαγιά Μου ~

Να έχετε μία Όμορφη Μέρα, Καλημέρα και, να Αγαπάμε..

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Φύλλο της Γης {Γιούλη Τσουρεκά}



Φύλλο της Γης {Γιούλη Τσουρεκά}

Ότι πεθαίνει αναγεννιέται 
όπως τα φύλλα των δέντρων,
που δεν καταστρέφονται,
απλά, αλλάζουν την στολή τους
κατά την Εποχή.

Αναγεννιέμαι απ΄ τα ερείπια μου
κάθε φορά που ο άνεμος
με σηκώνει σα το φυλλαράκι,
επτά φορές πεθαίνω κι
οκτώ φορές ξαναγεννιέμαι.

Ως πότε δεν γνωρίζω.
Ποιος τάχα ξέρει να καθορίσει
την αταξία ή την απρόβλεπτη
Φύση Του ;!

Ο δικός μου Κόσμος
είναι χτυπημένος και
χίλια μαχαίρια με σφάζουν,
όμως θα τα καταφέρω,
το βλέπω να΄ρχεται
το Φρέσκο Φύλλο
της Άνοιξης στο
δέντρο της Ψυχής μου..
Τι κι αν αργήσει.
Θα΄ρθει έστω κι αν
εγώ θα έχω φύγει μακρυά. {Γιούλη Τσουρεκά}

*Καλή Ανατολή*

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Στη Μέση Του Πουθενά {Γιούλη Τσουρεκά}



Στη Μέση Του Πουθενά  {Γιούλη Τσουρεκά}

Μιλάμε συχνά για τη 
Μέση Του Πουθενά.
Μα, στ΄ αλήθεια όχι.

Τα στοιχεία της
Φύσης είναι
πάμπολλα και γενναιόδωρα.
Αγάπα Άνθρωπε να Ζεις
Μαζί τους, δίχως Παρεμβάσεις.

Είναι σα να παραβιάζεις
την ίδια τη Ζωή σου,
την ανυστέρητη, μοναδική
Ζωή των Συνανθρώπων Σου.

Κοιτώντας παλιές Φωτογραφίες,
έχω λατρέψει μία Πόλη,
που με Γέννησε,
μα Ποτέ μου Δεν Γνώρισα.
Κάποιοι επιτήδειοι καιροσκόποι
στέρησαν βία απ΄το Κόσμο Μου,
τις Εικόνες, τις Χαρές
της Αυθεντικής Φύσης.

Όλα ψεύτικα και μπαζωμένα.
Αέρας από πουθενά.
Ερμητικά κλεισμένα.
Σαν τις συγκαταβατικές σχέσεις.
Να μην παίρνουν ανάσα.
Αιώνιοι δέσμιοι κι Ορφανοί,
απ΄τη χειραγώγηση επιτήδειων
επίδοξων τυχοδιωκτών.
Ματαιότητα, ξεπούλημα
της Μάνας Γης.

Τα σύννεφα είναι αγαπημένα.
Φέρνουν την ευλογημένη βροχή.
Καλύτερα Μόνη στο Άπειρο.
Κόκκινος, στο χρώμα
της Πορφύρας ο Αετός μου
μόνη βιώνω τους καταρράκτες
να κυλούν κάτω απ΄τα γυμνά μου
πόδια, μα είμαι ευλογημένη
που ακούω να εφορμούν
πάνω σ΄ αυτούς που
βίαια, απάνθρωπα
τα Εμπόδισαν
ν΄αγκαλιάσουν, να γνωρίσουν,
τη Μάνα Φύση Τους. {Γιούλη Τσουρεκά}

~ Καλημέρα σε Όλους Σας~ Καλή Εβδομάδα ~

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Αντιστέκομαι {Γιούλη Τσουρεκά}



Αντιστέκομαι {Γιούλη Τσουρεκά}

Όταν έριχνε καταιγίδα,
αντιστεκόμουν.
Νοερά μάζευα 
μέσα μου κυκλάμινα 
του βουνού,
φυτρωμένα, ανθισμένα
στην Πέτρα.

Αντιστέκονταν κι Αυτά,
για να χρωματίσουν
την σκοτεινιασμένη Πλάση.
Όταν με πρόδωσαν,
αντιστεκόμουν.
Πρόσφερα Γη και Ύδωρ.

Μετά περπατούσα
ώρες πολλές ώσπου
κουραζόμουν τόσο πολύ,
ώστε το μόνο
καταφύγιό μου
να΄ναι η Φύλαξη
του Νου και της Ψυχής μου,
μέσα στο μικρό μου σπιτικό.

Όταν μου έχουν πει ψέματα,
κάνω πως δεν καταλαβαίνω τάχα,
όχι για να ξεγελάσω τον εαυτό μου,
μήτε τους ψεύτες,
μα για να βρω τη Δύναμη,
να κάνω την τελευταία Πράξη.

Αντιστέκομαι.
Ανθίζω ξανά
σαν τα ευαίσθητα κυκλάμινα,
που στολίζουν τους γκρεμούς,
τα κακοτράχαλα βράχια
των βουνών,
μετά την Καταιγίδα.

Δράση των Λουλουδιών,
πνοή ζωής στην Φύση,
δίδαγμα στη Τελευταία Πράξη
ενός έργου που,
δεν τελειώνει Ποτέ.
Αντιστέκομαι. {Γιούλη Τσουρεκά}

Όμορφο Σάββατο. Καλημέρα Σε Όλο τον Κόσμο !!

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Αγάπη σαν Ρόδι {Γιούλη Τσουρεκά}



Αγάπη σαν Ρόδι {Γιούλη Τσουρεκά}

Η Αγάπη η δική μου,
είναι Ρόδι.
Ρόδι κατακόκκινο,
ζουμερό, με 
εκατομμύρια
πάμπολλους κόκκινους,
ολόδροσους καρπούς,
που αποτελούν το
Απόλυτο Όλον και
καλύπτει την Ψυχή Μου
απ΄τις πολλαπλές γεύσεις
της Αγάπης μου.

Σαν το Ρόδι
είσαι Αγάπη μου.
Ο καρπός της ζωής μου,
της ανάσας μου,
του κόκκινου χαμόγελου,
στα κατακόκκινα
διψασμένα χείλη μου
για τα Ρόδινα Φιλιά Σου.

Ρόδι μου Λατρεμένο,
Άσμα Ασμάτων του
Βίου μου,
καρτερώ την
Αιωνιότητα Σου.

Ρόδι μου Γλυκό,
Λατρεμένο μου Ρόδι,
είσαι ο Μύθος μου,
με μετουσιώνεις,
με μεταλλάσσεις,
παντοτινά ερωτευμένη
περιέχομαι στους Χυμούς Σου. {Γιούλη Τσουρεκά}

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Τέσσερις Εποχές {Γιούλη Τσουρεκά}



Τέσσερις Εποχές {Γιούλη Τσουρεκά}

Κάθε μου σκέψη,
είναι στο γαλάζιο 
του Ουρανού,
που αντέχει ακόμα
να επιμένει
καταγάλανο,
μεσ΄ στη Καρδιά
των κιτρινοκόκκινων
φύλλων, απ΄τα
περήφανα δέντρα
του γλυκού
συναπαντήματος
με το ήρεμο Φθινόπωρο,
της δροσιάς, της
διάφανης βροχής.
**********************************
Κάθε μου σκέψη
είναι στη Φύση
που ζωγραφίζει
τα χρώματα της,
στα δάση, στα πάρκα,
στις πόλεις,
στα τρυφερά μάγουλα
των κοριτσιών,
στα λαίμαργα μάτια
των ανθρώπων
που αγαπιούνται χωριστά.
***********************************
Μέσα στα δικά σου μάτια,
σαν με επισκέπτονται απρόβλεπτα,
μου ορίζουν το τοπίο,
με επικεντρώνουν
στα άδυτα σου,
με ταξιδεύουν,
με ηρεμούν, όμως,
δεν σιγουρεύομαι,
αναζητώντας τα
Κάθε Εποχή του Χρόνου.
Ποιος δεν αναζητάει
μία γλυκειά συντροφιά
του βλέμματος,
ενός ανθρώπου του αγαπημένου;! {Γιούλη Τσουρεκά}

Κάτω απ΄το Φεγγαρόφωτο {Γιούλη Τσουρεκά}



Κάτω απ΄το Φεγγαρόφωτο {Γιούλη Τσουρεκά}

Όσο χειμωνιάζει,
οι νύχτες μοιάζουν
ατέλειωτες πλεκτές
μπορντούρες, 
λαγαρές πλέκτριες 
ομορφοδουλεμένες,
περίτεχνες δαντέλες.

Αρώματα της νύχτας
ακριβά και σπάνια.
Χρώματα γνώριμα.

Δες το ασημένιο φεγγάρι,
παίζει με τα σύννεφα
και φωτογραφίζει στη
θάλασσα τα πελώρια μάτια σου.

Στην ακρογιαλιά με ευχάριστη
τη μοναξιά μου,
αιώνια περιμένω,
καμία ξεχωριστή βραδιά.
Όλες φωτογραφημένες
στα ίδια ιριδίζοντα χρώματα,
στα σπάνια, μαγικά αρώματα. {Γιούλη Τσουρεκά}