Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Φωτιά μου Εσύ......


Φωτιά μου Εσύ.... {Γιούλη Τσουρεκά}

Γητεύτηκα απ΄τα μάτια σου
με την πρώτη ματιά σου, 
μέσα στο γκρίζο της Πόλης, 
στο καπνό, στην αντάρα, 
στις φωνές μεσ΄ στη 
κατάμεστη Πλατεία.. 
Συνδύασα το χρώμα με 
τον ουρανό, που παρά
τις ιαχές, τον αχό, τη σκόνη,
τους καπνούς, τις φωτιές,
τα μάτια σου είχαν κάτι
απ΄το Γαλάζιο του Ουρανού και
το πράσινο απ΄τα φύλλα
των Μεγάλων Δέντρων..
..΄Εφυγες Μακρυά..
δίχως μια σου λέξη..
δεν είπες τίποτε..
έφυγες στο ΄Αγνωστο..
κι εγώ τρελάθηκα από Θλίψη..
΄Αφησα πίσω στη Πόλη,
τα πάντα... φίλους, παιδιά,
πρόσωπα αγαπημένα, πράγματα..
όλα τ΄άφησα αγαπημένε μου,
κύριέ μου, πρίγκιπα μου..
όλα με χιλιάδες αναμνήσεις
δεμένα και δοσμένα..
Ντύθηκα με έναν λιτό χιτώνα..
πήρα δρόμο ανηφορικό και
δύσβατο.. έφυγα μακρυά..
σε ένα Δάσος... με Μαυρόπευκα,
Πλατάνια, Κέδρους, ΄Ελατα..
Χάθηκα στο Δάσος της Ψυχής μου..
Χάθηκα στην ΄Αβυσσο της Ψυχής σου..
Απόκαμα, γονάτισα, υποκλίθηκα,
μπροστά σου.. σα να σε θωρώ,
μα δεν ήσουν Εκεί..
σε Φανταζόμουν..
΄Ενιωθα να Καίγομαι.. στη Ψυχή..
στη Καρδιά, στο Νου, Παντού..
Γονατιστή, παρακαλώντας σε ..
να γυρίσεις κοντά μου..
άπλωσα Ψηλά τα δυο μου Χέρια..
Καίγονταν... έβγαζαν Φλόγες..
Φλόγες στα Χέρια μου Αγαπημένε..
Φλόγες του ΄Ερωτα και του Πολέμου...
Εκεί, που Είμαι Μόνη Μου...
Εκεί ..που Είσαι Μόνος....
Φωτιά Ψυχής, Καρδιάς, Νου...
Ποιος σε Λυτρώνει;! 
Δημοσίευση σχολίου