Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

..ένα .. Γράμμα...


..ένα Γράμμα .. {Γιούλη Τσουρεκά}

Δεν έχω ένα πέταλο λουλουδιού απ΄τα παλιά...

Σου γράφω όσα νιώθω σ΄αυτό το χαρτί...
έτσι, τόσο απλά κι ελαφριά που να τα φέρει
ο αέρας...
΄Οσα σου γράφω, είναι τόσο όμορφα, γλυκά 
και τρυφερά.. 
ώστε να μην σε τρομάξω.. δεν το θέλω..
είναι λόγια ευγενικά, σαν τη σιωπή που Μόνη
Περπατά.. ξυπόλυτη στο βρεγμένο απ΄τη
βροχή χορτάρι...
της προηγούμενης νύχτας, τι κι αν δεν το
φαντάζεσαι πως ήταν καταιγίδα...

Ο Κόσμος μας, ένας αιώνιος, διαρκής πόνος...
κάποιοι "σκοτωνόμαστε" ..μέσα μας..
κάποιοι ..Ζούμε.. έστω και ..λαβωμένοι..
στην αχανή σπηλιά της ψυχής μας..
..στο βαθούλωμα των ματιών ..
φαίνεται ο πόνος.. απ΄το Βλέμμα..
το θλιμμένο.. το βαρύ.. το ..άθλιο..

Είναι Χειμώνας.. κι όμως η Θάλασσα Σιωπά..
από Εκείνην θα λάβεις τη λύπη που κρύβει
η πλανεύτρα καρδιά μου..
μα ποτέ - ποτέ ψεύτρα...
Σου στέλνω αυτή την Αιώνια Φράση μου..
που ως κι εγώ δεν την αντέχω να ηχεί ..
Μόνη κι ΄Ερημη στ΄αυτιά μου...
..Μην Με Ξεχνάς...
Νύχτωσε πάλι.. κι απ΄του Γενάρη
τα σπουργίτια .. η μάνα μου πλέκει...
γνέθοντας την ..Ελπίδα...
Δημοσίευση σχολίου