Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013

Αδιέξοδο ...{Γιούλη Τσουρεκά}


Αδιέξοδο ...{Γιούλη Τσουρεκά}

Αδιέξοδο στενό, σκοτεινό
άγνωστο απόμερο.. 
Σε έψαξα στην άγνοια μου..
Φοβήθηκα, σάστισα.
Δεν είμαι ανασφαλής.
Άπειρη ναι, με λες..
μην με κατηγορείς 
γι΄αυτό..
αν μοιάζαμε όλοι μας
μάτια μου
θα ήμασταν ρομπότ..
Σε αδιέξοδο στενό
με κάλεσες Καλέ Μου και
σάστισα, τα΄ χασα, κομπλάρισα
που λέμε απλά στη καθομιλουμένη.
Ήταν σκοτάδι, όχι, δεν παραπονιέμαι.
Αδιέξοδο, δεν υπήρχε ταμπέλα.
Τι σημασία έχει.. χάθηκες και
χάθηκα σε τούτη την απρόσωπη Πόλη.
Αδιέξοδο για μένα κι ίσως για σένα
κάτι σύνηθες καθότι μάλλον στη
ζωή σου πορεύεσαι δίχως σήμανση.
Αδιέξοδο φρικτό για μένα, για σένα
όμως περιέργεια, απόλαυση να
εξερευνήσεις το κάθε άγνωστο
στενό αδιέξοδο.
Τι δικαιολογία να βρω να
στη Χαρίσω, Δώρο στα
πόδια σου μπροστά να ακουμπήσω;!
Αδιέξοδο πολύ καιρό τώρα περνάω
κι εσύ ούτε που καταδέχεσαι λιγάκι
να μ΄ακούσεις, να αφουγκραστείς
τους παλμούς της καρδιάς μου
που κάθε μέρα ψυχορραγεί, ματώνει.
Αδιέξοδος ο δρόμος σου δεν είναι.
Αν θέλεις δώσε μου τη ματιά σου,
να δεις μέσα μου ό,τι έχασα,
ό,τι πόνεσα, ό,τι έφυγε για
πάντα σε Εκείνο το Αδιέξοδο.
Όχι, ασφαλώς και δεν ήρθε το
Τέλος του Κόσμου.
Αδιέξοδο το Τέλος το δικό
μου με επισκέπτεται καθημερινά.
Δεν έχω παράπονο..!! {Γ.Τ.}
Δημοσίευση σχολίου