Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013

Να Νικήσουμε Τους Φόβους Μας.. {Γ.Τ.}


Να Νικήσουμε Τους Φόβους Μας.. {Γ.Τ.}

Δεν ξέρω πως ν΄αρχίσω και από που ν΄αρχίσω. Συμβαίνουν τόσα πολλά.. ριπές μυδράλιου ..Πόλεμος στον Πόλεμο των Αφεντικών Αδέλφια! Όπου πάω, όπου σταθώ ακούω ότι έχουμε υποστεί ήττα. Ότι φοβόμαστε. Χθες, σε μία συζήτηση καλών φίλων άκουσα άνθρωπο να λέει, πως, πούλησε κειμήλιο ~ αντικείμενο που έχει για κάποιον μεγάλη συναισθηματική αξία ώστε να το διατηρεί ως αναμνηστικό ~ προκειμένου να πληρώσει το εκ της τουρκοκρατίας φερόμενο "χαράτσι" του σπιτιού του, καθότι δεν του επαρκούν τα χρήματά του ούτε για τα βασικά έξοδα. Έχουμε Πόλεμο, Δ΄ράιχ, η κυριαρχία των γερμανών και πάλι στη Γηραιά Ήπειρο με στόχο καλό για τους εχθρούς μας, γιατί εχθροί μας είναι, η γεωπολιτική θέση της χώρας μας, για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους. Οι "δικοί μας" εγκάθετοι δωσίλογοι Εδώ, μας Ξεπουλάν μπιρ παρά.. στους σαράφηδες, στους αργυραμοιβούς. Το μαύρο χρήμα καλά κρατεί, καθώς και το αλάνθαστο "Διαίρει και Βασίλευε". Τι Φοβάσαι μωρέ;; Μήπως μείνεις στο δρόμο;; Εντάξει. Δεν είναι φιλοσοφία μου, δεν κάνω κήρυγμα ούτε φιλολογική κουβέντα, προσπαθώ να σας Μεταδώσω πως είμαστε όλοι το ίδιο, πως είμαστε όλοι μαζί, κανένας δεν είναι μόνος του. Μόνοι τους είναι μόνον οι κλέφτες, οι βολεμένοι, οι ξεπουλημένοι και τους ξέρουμε καλά ποιοι είναι Όλοι Αυτοί. Θα μας πάρουν τα σπίτια αν δεν πληρώσουμε. Πολύ Καλά, τι πιο Όμορφο, να βγούμε όλοι μαζί στους Δρόμους με Ψηλά το Κεφάλι. Οι περισσότεροι έχουμε Στεγαστικό για Πρώτη Κατοικία. Ένα τριάρι.. γιατί τις ...πισίνες τις καπακώσαμε..!!!! Η Ζωή Μας Είναι Μία και Μοναδική. Είναι Μικρή, Τόσο Μικρή η Ζωή Μας Αδέλφια.. Μία Βόλτα. Αξίζει λοιπόν να πουλήσουμε, να πλειστηριάσουμε, να πλειοδοτήσουμε την Ψυχή Μας, τις Ιδέες Μας, Την Αξιοπρέπεια και Την Υπερηφάνεια Μας;; Αξίζει να ζουν οι λίγοι σε βάρος Όλων Των Εργατικών Τάξεων και Των Απόμαχων Σκληρά για Χρόνια Εργαζόμενων τώρα πια Συνταξιούχων;; Τι γίνονταν πριν 70 χρόνια στη γερμανική κατοχή σε Ολόκληρη την Ελλάδα;; Αντίσταση. Η Κρήτη μας, κράτησε τους καλύτερους αλεξιπτωτιστές του Χίτλερ για 219 μέρες, τους αποδεκάτισε με τα καριοφίλια του ΄21, με τις πέτρες, τις αξίνες, τα ξύλα, τα ίδια τους τα χέρια τους έπνιγαν όταν έπεφταν στο Κρητικό Τιμημένο Έδαφος. Επισκεφτείτε το Youtube και δείτε Κινηματογραφικά Ντοκουμέντα. Τα περισσότερα είναι των τότε γερμανών κινηματογραφιστών που κινηματογραφούσαν τις θηριωδίες τους ως "σπουδαίες πράξεις" και για την τότε "νέα τάξη πραγμάτων του γ΄ράϊχ". Ας διδαχθούμε και από τη Νεότερη Ιστορία μας ως Έλληνες. Να μάθουμε να είμαστε Άφοβοι. Να Μην Φοβόμαστε να Φοβηθούμε! Αντιστεκόμαστε Όλοι Μαζί Αδέλφια με Μαζικές Παλλαϊκές Συγκεντρώσεις, με Απεργίες Διαρκείας σε Κάθε Εργασιακό Χώρο. Αν δεν Αντισταθούμε σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουμε Ως Ελληνικός Λαός. Το σχέδιό τους είναι να μας αφανίσουν. Δεν πάει άλλο. Όχι στην εξαθλίωση και στο ξεπούλημα του Λαού μας. Όχι στο σκοταδισμό, και στο φραγμό του μέλλοντος των Παιδιών μας. Όχι στη νέα μετανάστευση που ζητούν οι ξένοι γιατί τα μορφωμένα αξιόλογα παιδιά μας θα τα χρησιμοποιήσουν ως δούλους τους. Αξιοπρέπεια, Υπερηφάνεια, Αφοβία. Από Μέσα Μας Ξεκινάνε Όλα. Δεν Είμαστε Μόνοι Μας Αδέλφια!! Ας Το Πιστέψουμε και Εφόσον το Θέλουμε, Ναι Μπορούμε!! Με Αγώνα Κερδίζουμε τη Ζωή Μας. {Γιούλη Τσουρεκά}

Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

Πόσες φορές.....{Γιούλη Τσουρεκά}


Πόσες φορές.....{Γιούλη Τσουρεκά}

Βράδιασε πάλι..
παραμιλώ,
παραλήρημα..
διαταραγμένη σύγχυση
που λεν΄κι ..σάϊκο γιατροί..
Πόσες φορές αλήθεια
ξεκίνησα να΄ρθω να σε βρω.
Χειμώνα, Άνοιξη,
Καλοκαίρι, Φθινόπωρο και
πάλι Χειμώνας στο έρημο
πια σπίτι, ακόμη δεν τ΄αποφάσισα..
Ξεκινώ για να΄ρθω
να σ΄ανταμώσω,
κάνω μερικά βήματα
φτάνω ως τη μέση
της διαδρομής,
επιστρέφω πίσω
στ΄ άδειο σπίτι
χαμένη κοιτάζω απ΄το
μισάνοιχτο ξύλινο παντζούρι και
για μην παραδεχθώ
την ήττα μου
χώνομαι κάτω απ΄τα
σκεπάσματα ως ψηλά
να κρύβεται το κεφάλι μου
να μην σκέφτομαι
να αδειάζω μνήμες.
Ακατόρθωτο.
Ξεκίνησα πάλι φτάνοντας
ένα στενό πριν το ... Δύο...
γύρισα πάλι πίσω..
Διαμελισμένη η ψυχή μου
πως να τη συναρμολογήσω;!
Στο βαθύ σου βλέμμα
πως να σ΄αντικρίσω;!
Γράφεις μηνύματα ηχηρά.
Γράφω δύο λέξεις.
Απαντάς δίχως λέξη..
πως ίσως ό,τι είπα
σε έναν άψυχο "τοίχο"
να σ΄αρέσει..!
Ρωτάς ίσως τι να κάνω;
Έχω μία "άδεια" θέση στη ζωή.
Μάλλον προσωρινά.
Τίποτα δεν είναι για πάντα,
ούτε φυσικά η θέση μου
είναι θεωρείο δίχως
αγάπη κι αγκαλιά.
Η Αγάπη κι Αγκαλιά μάτια μου,
ούτε ενοικιάζονται,
ούτε πωλούνται.
Χαρίζονται άδολα, αυθόρμητα.
Γι΄αυτό κι όταν "φεύγουν",
μνήμες μένουν κι άντε μετά
να ..ξεκινήσω την Ανηφόρα,
μετά αριστερά και πάλι αριστερά..
κι Απέναντι Εσύ κι Εγώ... Μόνοι
σε τούτο ΄Δω τον Κόσμο τον
Απέραντο....
Πάντα είχα πρόβλημα με
τους ...αριθμούς....
Συγχώρεσε Με..
Θα σε Ξανάβρω
σε καπνούς και σε μολότοφ..
Θάλασσα για Εμάς
τους Δύο Δεν Υπάρχει..{Γ.Τ.} 

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Για μία γλυκιά καληνύχτα ... {Γιούλη Τσουρεκά}


Για μία γλυκιά καληνύχτα ... {Γιούλη Τσουρεκά}

~ Κάποιοι με λέν΄ αθεράπευτα ρομαντική, 
σαν τάχα έχω έρθει από άλλη εποχή..
μα γιατί ν΄απολογηθώ;!
Ναι, ίσως με ψευδαισθήσεις θέλω πια
να Ζω για να Ξεχνώ τούτη τη σημερινή
άθλια, μοναχική πραγματικότητα 
του μάταιου τούτου κόσμου του περαστικού..
Όχι, μην με ρωτάτε να σας διηγηθώ πως
περνώ τις μέρες μου, τα μεσημέρια τα θολά,
τις ατέλειωτες χειμωνιάτικες νύχτες που
μοιάζουν με έρημους πύργους στη μέση
του πουθενά των άγνωστων από απάθεια
κι αδιαφορία ψυχών μας..
Μην γυρεύετε να σας αναλύσω ό,τι σκέφτομαι ή
ό,τι θα΄θελα Τώρα!
Πιστέψτε με, δεν θα το θέλατε, θα σοκαριστείτε
γιατί η δική μου φαντασία υπερβαίνει ακόμη και
την ίδια την υπέρτατη ανθρώπινη φαντασία.
Μην με ρωτάτε πως, γιατί και πόσο αισθάνομαι
για Έναν Έρωτα συνταραχτικό, ανύπαρκτο,
παθιασμένο με λυσσασμένα ένστικτα να
κατασπαράξει, να ρουφήξει την Ίδια τη Ζωή
μου, ώστε να Χαθούμε Μαζί Στο Άπειρο,
στον μακρινότερο Γαλαξία.
Όχι, σταματήστε Σας λέω..
Μην με Ρωτάτε Λεπτομέρειες..
Η Ζωή τελειώνει..
Ο Χρόνος τελειώνει...
Σε δύο μόλις μήνες ο Χρόνος αλλάζει..
Ζούμε το τελευταίο δέκατο του δευτερολέπτου..
Όχι, όχι σας Φωνάζω, δεν Υπάρχει Επόμενο..
Ήρθα απόψε για να σας πω με την Ψυχή μου..
Καλό Νοέμβρη..
Με Μία Του Μέρα Ξέχωρη απ΄τις άλλες..
Αυτή στις 17 .. και Καληνύχτα Με Αγάπη

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

Ινδία .. {Γιούλη Τσουρεκά}


Ινδία .. {Γιούλη Τσουρεκά}

Εκεί σκέφτομαι να ταξιδέψω
ως τη μακρινή Ινδία.
Μου αρέσει να μαθαίνω 
βήμα βήμα άγνωστα 
μέρη μακρινά, 
να προσκυνήσω στο Τατζ Μαχάλ,
να κοινωνίσω στο Γάγγη Ποταμό,
να πατήσω πάνω στα πέταλα
απ΄τα χνάρια των αλόγων
του Μέγα Αλέξανδρου.
Να σταθώ ένα μήνα
έξω να με ξεπλύνουν οι Μουσώνες.
Να εξαγνιστώ..
Να φορέσω τη μαντήλα για να
νιώσω, πως φεμινισμός δεν είναι
να καπηλεύεσαι, να ευνουχίζεις
τον άντρα που αγαπάς,
αλλά υπερηφάνεια όταν είσαι
η σκλάβα του στον Έρωτα και
η Κυρά του στην Αληθινή Ζωή.
Κάτω στις μακρινές Ινδίες
θα κατέβω, πάνω στις
καμαρωτές καμήλες θα ανέβω,
να ανταμώσω τον Ταμερλάνο
να μου ξυπνήσει μνήμες απ΄
τις οι ταταρικές ορδές που λεηλάτησαν
την καρδιά μου, όταν Εσύ Λατρεμένε
τους μυήθηκες κι ήρθες,
με απήγαγες σα τον βασιλιά Δαρείο,
σαν γλυκός τύραννος, Αττίλας,
Ταμερλάνος και μ΄Έκανες δική Σου
στις Μαγικές Ινδίες που Ταξιδέψαμε
με τις Φαντασιώσεις μας και τα
τρελά Όνειρά μας...{Γ.Τ} 

Έρωτας σαν ... τριαντάφυλλο... {Γιούλη Τσουρεκά}


Έρωτας σαν ... τριαντάφυλλο... {Γιούλη Τσουρεκά}

Ποτάμι είναι ο Έρωτας σου λέω
που πνίγει τα φύλλα των δέντρων
σαν πέφτουν στη Γη το Φθινόπωρο,
που παρασύρει τα λουλούδια την Άνοιξη,
που κόβει τα κλαδιά των δέντρων το Χειμώνα,
που ζεσταίνει τη Θάλασσα τα Καλοκαίρια.
Ξυράφι Μάτια Μου είναι ο Έρωτας
που αφήνει την ψυχή μας να ματώσει.
Πείνα είναι ο Έρωτας, μεγάλη πείνα και
μια έντονη συνεχής ανάγκη για
να τραφούμε από την Πείνα του Έρωτα.
Λουλούδι Ψυχή μου σου λέω
είναι ο Έρωτας, όλα Τα Λουλούδια και
Εσύ λατρεμένε μου, μόνο ένας σπόρος..
Δεν φοβάμαι αν η καρδιά μου θα σπάσει,
γιατί αν φοβηθώ δεν θα μάθω ποτέ
τον Χορό του Έρωτα που γίνεται Χείμαρρος.
Αν το Όνειρο φοβάται,
τρομάζει να Ξυπνήσει δεν
θα αδράξει ποτέ την ευκαιρία
να κερδίσει έναν απραγματοποίητο,
ανικανοποίητο, δυνατό
σαν το Ατσάλι Έρωτα.
Αν η Ψυχή Μου φοβάται να πεθάνει,
τότε Ποτέ δεν μαθαίνει να Ζει.
Οι νύχτες είναι ανυπέρβλητα μοναχικές,
ανελέητα σκληρές, ανυπεράσπιστες
με τον Έρωτά Μου.
Ο Δρόμος της Καρδιάς μου είναι
πολύ μεγάλος και μακρύς,
δύσβατος δρόμος, κακοτράχαλος και
κάποιες φορές σκέφτομαι, πως,
ο Έρωτας είναι μόνο για τους τυχερούς.
Για τους Τυχερούς και για τους Δυνατούς.
Το Μεγάλο, Βαρύ Χειμώνα θυμήσου
ότι κάτω από το πικρό χιονίζει
ζει ο σπόρος που με την Αγάπη του
ζωοφόρου ήλιου γίνεται ένα
πανέμορφο τριαντάφυλλο την Άνοιξη
που θα ξανάρθει κι εγώ μόνη πάντα,
σ΄ονειρεύομαι, σε καρτερώ...{Γ.Τ.}

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013

Η Φύση Τραγουδάει... {Γιούλη Τσουρεκά} ~ 20 Οκτώβρη 2013 ~


Η Φύση Τραγουδάει... {Γιούλη Τσουρεκά} ~ 20 Οκτώβρη 2013 ~

Η Φύση εναλλάσσεται σα να τραγουδάει
τραγουδάει για τη νίκη που δεν γιορτάσαμε,
γιατί δεν νικήσαμε.. νικηθήκαμε από φόβο
και ηττοπάθεια, απεγνωσμένοι, μόνοι..
Ο καθένας στο καβούκι του..
στη δική του "δόξα".
Η Φύση τραγουδάει γιατί δεν
υπέγραψε την ήττα της, έχει
μία αρμονία εκστατική, που μας αφοπλίζει..
Η Φύση τραγουδάει για τους φίλους που
μας Αγκάλιασαν, αλλά και για τους
Φίλους που μας Πρόδωσαν.
Η Φύση Τραγουδάει πάντα για Όλους Μας.
Τραγουδάει για τα καλά μας, για τα τρωτά μας,
για τα αιώνια, αδιόρθωτα ανθρώπινα
ελαττώματά μας, τις αδυναμίες
των μοναχικών στιγμών μας..
Η Φύση τραγουδάει γιατί φταίει η μοναξιά
για τα βίτσια μας, για τα φάλτσα μας.
Η Φύση τραγουδάει για όλες τις Εποχές..
Τραγουδάει για τη ξεγνοιασιά μας τα Καλοκαίρια
στις καυτές αμμουδιές, κάτω απ΄τον Ήλιο,
όταν ανέμελα τάχα, μαζεύουμε κοχύλια όμως,
ξεχάσαμε να τα μοιράσουμε σε Εκείνους
που Αγαπάμε... Τι τραγική Αμέλεια μας...{Γ.Τ.}

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Αγάπη ... Αδιαφορία.. {Γιούλη Τσουρεκά}


..Αγάπη .... Αδιαφορία... δύο αντίθετες έννοιες, παράλληλα όμως κι απόλυτα συνυφασμένες που σου φέρνουν ανάμεικτα συναισθήματα, συγκινησιακή φόρτιση μέχρι δάκρυα καυτά να κυλούν απ΄τα μάτια σου
να μην μπορείς να τα συγκρατήσεις, ούτε να τα σκουπίσεις γιατί, 
είναι Λυτρωτικά Δάκρυα Έρωτα και Μνήμης.. Όπως Αξιώνει η Νύχτα. ~ Γιούλη Τσουρεκά