Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Ονειρικό Μονοπάτι.....


Ονειρικό μονοπάτι... {στίχοι: Γιούλη Τσουρεκά}

Ονειροβατώ και χάνομαι 
σε κάθε δευτερόλεπτο..
μέσα στη δίνη της σκέψης σου
που παλεύει, που μάχεται,
που ερμηνεύει, που αεροβατεί...

Στο δικό σου μονοπάτι 
το ονειρικό..
βαδίζω δίπλα από σένα
δεν σ΄αγγίζω αγαπημένε..
μονάχα κοιτώ τη θωριά σου..
σε Θαυμάζω, σ΄αποδέχομαι,
σε λατρεύω που πατάς γερά
στο Ονειρικό Μονοπάτι
των υπερβατικών ορίων
της ζωής και της σκέψης μας..

Στο Ονειρικό Μονοπάτι
το βάδισμά σου..
του ανυπέρβλητου έκφυλου
΄Ερωτα πλημμυρισμένος
ανάμεσα στο αίμα και στο δάκρυ..

Στο Ονειρικό Μονοπάτι
του Παράδεισου που ξεχυλίζει
από το ΄Οργιο της Ηδονής μας
μέσα από ακατάπαυστα ερωτικά,
έντονα, προκλητικά λόγια και κραυγές..
όταν μπερδεύονται η Ηδονή κι
ο Πόνος μας Αντάμα συναντιώνται
στις ακραίες Ορέξεις κι Ονειρώξεις μας..

Κι όλα αυτά ΄Ομορφε αγαπημένε μου..
΄Οχι στη ... κάμαρά μας.. ΄Οχι..
όλα εμπλέκονται, εξελίσσονται, διαπλέκονται
στο Ονειρικό Μονοπάτι
μέσα από τη δυναμική του τρελού΄Ερωτά μας..

Στο Ονειρικό Μονοπάτι Μαζί οι Δυό μας..
στις κρυφές, λυσσαλέες συνευρέσεις μας..
κάθε φορά είναι η πρώτη μας φορά..
δοκιμαζόμαστε.. στον ΄Ερωτα..
στις Αντοχές.. στη δική μας
Μοναδική Αγάπη..

Περνάμε γυμνοί στο Ονειρικό Μονοπάτι μας..
τι κι αν είναι τόσο "στενό".. που τα κορμιά μας..
ματώνουν απ΄τις γραντζουνιές των αγκαθιών,
των σκληρών φύλλων των δέντρων,
τις πυκνές φυλλωσιές...
ακόμη και τις παγίδες για τους...Κυνηγούς..

Στο Ονειρικό Μονοπάτι μας..
συνεχίζουμε να περπατάμε..
να χαμογελάμε... να ερωτευόμαστε...
κι ας τρέχει ζεστό, κόκκινο αίμα απ΄τις
πληγές των ψυχών, των κορμιών,
των ανοιχτών πληγών μας αγάπη μου..
που κλείνουν μόνο στα σφιχτοαγκαλιάσματά μας..
Μέσα απ΄τη κοινή διαδρομή μας..
Στο Ονειρικό Μονοπάτι της Αγάπης μας....
Δημοσίευση σχολίου