Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Παράδεισος και Κόλαση μου...


Παράδεισος και Κόλαση μου.. {στίχοι: Γιούλη Τσουρεκά}

Γλυκά μου μάτια λατρεμένα..
φωτεινά, λαμπερά..
σπινθηροβόλο βλέμμα μου..
που με θωρείς και λοιώνω..
είσαι ο Παράδεισος μου.. 
ο μονάκριβος μου, ο άνθρωπός μου..

Χαμόγελό μου, τεράστιο.. άπλετο χαμόγελο..
την Απλωσιά του Κόσμου μου δίνεις
σαν καθρεφτίζομαι στα μάτια σου..
σαν μου χαμογελάς ΄Ανοιξη γεμίζεις
τη Ψυχή μου.. Εκατομμύρια Τουλίπες,
Τριαντάφυλλα, Γαρύφαλλα και Ρόδα και
Ζέρμπερες Χρωματιστές..

΄Ολα τα χρώματα κι αρώματα
στο Χαμόγελό σου..
Τα άσπρα δόντια σου λάμπουν..
κι η μικρή χαραμάδα ανάμεσά τους..
με αφήνει να περάσω στο Παράδεισό σου..

Παράδεισος είναι η Ψυχή σου..
ο Νους σου που σκέφτεται ..
όλους του Κόσμου τους Αδικημένους..
τους ..μικρούς, τους ταπεινούς..
Παράδεισος οι Σκέψεις σου για
τους φίλους κι αδελφούς μας Παλαιστίνιους..

Κόλαση είναι το αίμα αγάπη μου..
να μην το Ζει κανείς...
Πληγώνει, ματώνει, ρημάζει την
καλή σου τη ψυχή..
αμαυρώνει το μυαλό ..
μας παραλύει ..

Κόλαση ο Κόσμος Αγάπη μου..
Ελπίζω κι εγώ όπως Εσύ..
ν΄αλλάξει.. να τον στήσουμε
απ΄την αρχή ..
να παλέψουμε για Ψωμί και
Τριαντάφυλλα Αγαπημένε μου..

Κόλαση η Απουσία σου..
κόλαση τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά,
οι ώρες, τα 24ωρα, οι μέρες που φεύγεις..
που λείπεις απ΄την αγκαλιά μου..
όταν αποκαμωμένος απ΄τη πίεση
της δύσκολης μέρας, μου σιγοτραγουδάς..

Παράδεισος και Κόλαση μαζί...
ζούμε κι οι δυό την ..αποχή...
μα και την ουσιαστική συμμετοχή μας
στην Αγάπη, στον ΄Ερωτα,
μετά από τις δύσκολες μας μέρες..
του Παράδεισου και της Κόλασης
που μας κερνάνε..

Παράδεισος και Κόλαση
η Μεγάλη σου Αγκάλη
Εκεί που τρέχω να κρυφτώ
μετά του τρελού μας ΄Ερωτα
την έξαλλη τη Παραζάλη... ♥
Δημοσίευση σχολίου