Αντιμέτωπη..{Γιούλη Τσουρεκά}

Αντιμέτωπη..{Γιούλη Τσουρεκά}

Αντιμέτωπη εγώ με μένα.
Κανένα περιθώριο υποχώρησης,
δικαιολογίας, ψέματος σε μένα;!
Αντιμέτωπη με τον εαυτό μου.
Αλήθεια ή Θάρρος;!
Τι δίλημμα μεγάλο.
Θάρρος ν΄αντέξω
τα θέλω μου, ό,τι αγαπάω,
ό,τι συναισθάνομαι.
Αλήθεια στην αποδοχή
σε μένα που με έχω
απέναντι.
Αντιμέτωπη.
Με κοιτάζω ίσια στα μάτια.
Τι να μου πω;!
Δεν μπορώ να κάνω πίσω.
Δεν θέλω.
Κάτι με σπρώχνει
να προχωρήσω στο δύσκολο,
στο υπερβατικό, στο αδύνατο.
Αντιμέτωπη.
Πιστεύω, Ελπίζω, Επιθυμώ το
αδύνατο να γίνει Δυνατό.
Αλλιώς, δεν υπάρχω, δεν ζω.
Βαλτώνω, μαραίνομαι, μουχλιάζω
αντάμα με την κραυγή της
πολυκαιρισμένης σιωπής μου.
Αντιμέτωπη.
Βουβά δάκρυα.
Ανάμεικτα συναισθήματα.
Χαράς, Προσμονής μα και λύπης.
Αντιμέτωπη.
Πόσο "αδιανόητη" μοιάζει
η αληθινή αγάπη;
Αντιμέτωπη.
Πως ο Έρωτας δεν είναι
πάντα Τυφλός, δεν είναι
μάντης Τειρεσίας, μα
είναι Γεράκι, Αετός το
Βλέμμα Του, τόσο που
με διαπερνάει ολόκληρη,
ως τα μύχια της Ψυχής μου
σα το ηλεκτρικό ρεύμα.
Αντιμέτωπη..
Που βρίσκομαι;!
Με ρωτάς;;!!
Κοντά σου βρίσκομαι,
αντιμέτωπη με μένα..{Γ.Τ.} ~ 8/12/2013 ~

Υπέρβαση ... {Γιούλη Τσουρεκά}

Υπέρβαση ... {Γιούλη Τσουρεκά}

Αγάπη μου, 
Η ζωή είναι ένας 
δραματικός ρόλος,
ίσως και αρκετά κωμικός.
Απέχουν τόσο λίγο
μεταξύ τους.
Μία λεπτή κλωστούλα.
Υπέρβαση, έκανα
υπέρβαση ζωής μου.
Πήρα το λευκό μου
ημερολόγιο.
Λευκό απέξω.
Μέσα, ανάμεικτα Χρώματα.
Ουράνιου Τόξου.
Μαύρο και Χρώμα.
Άφησα τη βουερή Πόλη,
μόνους όλους τους
αγαπημένους μου.
Έχτισα μέσα μου
μία "επίπλαστη" αλήθεια.
Δεν ήρθα διακοπές.
Όχι.
Τις σιχαίνομαι όταν
υποφέρεις, υποφέρουμε,
υποφέρω από την
ανυπαρξία των Στιγμών,
από την ανία της πλήξης,
της Μαύρης Σιγής,
Δίχως Χρώματα Επανάστασης
κι Αρώματα Γιορτής
Αληθινής Συντρόφων,
Ανθρώπων Δράσης,
Επίδρασης, Αντίδρασης
σε κάθε μορφή κατεστημένου
και εξουσίας που σιχαίνομαι.
Εξάλλου, Εσύ με ξέρεις...
ποτέ μου δεν ήθελα διακόνους.
Ήρθα με Κόκκινο Πανί
ξαπλωμένη, δήθεν ανέμελη
να ξεροσταλιάζω με
τις έννοιες μας,
δήθεν διαβάζοντας το
αμαρτωλό μου Ημερολόγιο.
Υπέρβαση, Αντίσταση,
Αντίδραση Αγάπη μου..
Όχι άλλα στερεότυπα.
Οι αναμνήσεις μου μαζί σου
με οδηγούν στην Αιωνιότητα.
Στην Αιωνιότητα, στην Υπέρβαση
ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.
Όχι μη φοβάσαι.
Κι ο θάνατος είναι μία Δράση.
Αλίμονο σε εκείνους που πίστεψαν
στις φανφάρες, σε μεγαλεπίβολα,
ουτοπικά σχέδια.
Αλίμονο σε εκείνους που δεν
γεύτηκαν ως το μεδούλι
την Υπέρβαση του "Εαυτού Μας",
που υποτίμησαν τους μικρούς ρόλους,
δεν έδωσαν σημασία στα
σπουδαία, αληθινά Λόγια.
Υπέρβαση, Μόνη, Αληθινή μα και
Μοιραία.. {Γ.Τ.} 

Της θάλασσας Κλαδί... {Γιούλη Τσουρεκά}

Σε θάλασσα βαθειά θα πέσω.
Δίχως αναπνευστήρες,
μηχανική υποστήριξη ή 
παρατηρητές.
Μονάχη.
Βυθίζομαι, σπόρος 
γίνομαι, φυτρώνω, 
αναγεννιέμαι μεσ΄στ΄αλμυρό
σου Θάλασσά μου.
Φυτρώνω σιγά - σιγά
αναπτύσσομαι, μεγαλώνω..
Κλαδί Θαλασσινό, Αλμυρό,
σκληρό, ανθεκτικό γίνομαι.
Θεριεύω κι Ανεβαίνω ως
τον Αφρό σου, πάνω απ΄
την πλέρια σου Επιφάνεια.
Κλαδί μέσα στη θάλασσα των
ανήσυχων ματιών σου
Εκεί βαθεία θα κατοικώ
παντοτινά, ν΄αγναντεύω
το Απέραντο Ωκεανό Σου.
Ώσπου Κλαδί Τεράστιο
να γίνω, πάνω απ΄τη
Θάλασσα των βαριών
βλεφάρων σου, σαν με
κοιτάζεις αποκαμωμένος
απ΄την Ποίηση των Εικόνων,
ένα να ξέρεις, πως πάντα
θέλω να σε συντροφεύω,
να Σε Αγαπάω Ατέλειωτα,
ως τη Τελική Παγκόσμια Νίκη.
Κλαδί εγώ μονάχο,
με συντροφεύεις ζωγραφίζοντας
με τις Εικόνες των Ματιών Σου
Ολάκερο το Σύμπαν.
Τον Απέραντο Γαλάζιο Ουρανό Μας,
Τα παιχνιδιάρικα γκριζόασπρα
σύννεφα που περιδιαβαίνουν
τον Ουρανό μας, πότε Εδώ κι Εκεί,
Πότε αραιά, απάνεμα,
Πότε πυκνά, να σμίγουν,
ν΄αστράφτουν οι Βροντές,
κι ενώ Ανοίγουν οι Ουρανοί
του Σύμπαντος, Ποτίζουν
το Κλαδί, τη Θάλασσα, τη Γη,
Εσύ Πεισματικά, ως Ποιητής Εικόνων
γυρνάς τον Μαύρο Κόσμο,
Ζωγραφίζοντας τη Νίκη Μας.
Κλαδί είμαι μονάχο μεσ΄
στ΄Απέραντο Γαλάζιο,
βλέπω με τα μάτια της Ψυχής μου,
με τα ανήσυχα δικά σου Μάτια,
δες κι Εσύ, τον Κόκκινο Ορίζοντα
να Πλησιάζει κάπως αργά,
μα σταθερά προς την Ακτή
να μας Χαρίσει το Δώρο της Ανατολής
του Ευεργέτη Ήλιου σαν Ανατέλλει
Μέρες Ξάστερες, Δίκαιες, Όμορφες,
για να ξαποστάσουν οι Άνθρωποι,
το Χαμόγελο ν΄ανθίσει στα χείλη,
το Κλαδί Μου να Γεμίσει άνθη
πανέμορφα, αμάραντα παντοτινά.
Δεν "Κόβονται"...
Θα κολυμπήσουμε Μαζί ως
το Κλαδί μου για να
γευτούμε την Ευωδιά Τους..{Γ.Τ.} ~ 7/12/2013 ~

Στη Λίμνη Των Ματιών.. {Γιούλη Τσουρεκά}

Στη Λίμνη Των Ματιών.. {Γιούλη Τσουρεκά}

Αφού δεν μπορώ 
να σταθώ, να μιλήσω, 
να αντιδράσω στην
ξεφτισμένη, ξοδεμένη
αγάπη και συνήθεια,
πάντα φεύγω.
Μα να που πάντα φεύγω,
παραπαίω, δακρύζω,
λίμνες δάκρυα γεμίζω μα,
πάντα φτάνω Εκεί στο
ίδιο ρημαγμένο μέρος
από όπου έχω φύγει.
Μία αδιέξοδη φυγή.
Μία ατέρμονη αγάπη.
Λιποτάκτης εγώ η ίδια.
Περπατώ γρήγορα
στους άδειους δρόμους,
στις έρημες πλατείες και
κλαίω.
Κάθομαι σε ένα παγκάκι.
Λίμνη τα δάκρυα
στο τσιμέντο.
Ανεβαίνω με δυσφορία,
βαθιανασαίνω, αγκομαχώ,
σε ένα ψηλό βουνό
ανεβαίνω.
Ανασαίνω μα τα δάκρυα μου
καυτά κυλούν κάτω
σα ρυάκια σχηματίζουν
τη λίμνη των δακρύων
της σχισμένης καρδιάς μου.
Είθε να φύγω κάποτε
από την ίδια τη φυγή μου.
Να μην ποτίζω με δάκρυα
ό,τι υπάρχει γύρω μου.
Μήτε το πάτωμά μου.
Είναι ξύλινο.. όπου
να΄ναι σαπίζει..
Δεν προλαβαίνω να
φύγω από τη
λίμνη των δακρύων μου.
Σουρούπωσε πάλι...
Που να πάω...;;! {Γ.Τ.}

Το "κάδρο".... {Γιούλη Τσουρεκά ~ 29/11/2013}

Το "κάδρο".... {Γιούλη Τσουρεκά ~ 29/11/2013}

Όλα στο "κάδρο" πλαισιωμένα 
καλά κλεισμένα, περιορισμένα,
προφυλαγμένα απ΄το 
status την αληθινή εικόνα μας, 
ή την επίπλαστη, τη ψεύτικη,
την άδεια, την ψυχρή.
Βλέπεις καρδιά μου, 
άλλο το "Φαίνεσθαι" κι
άλλο το "Είναι".
Αυτά τα δύο τα χωρίζουν
εκατομμύρια μίλια.
Πως να ενώσεις;!
Αδύνατον σου "Λέω".
Είναι παράλληλα Σύμπαντα.
Γι΄αυτό, μου υπόσχομαι πως,
από εδώ και πέρα να
είμαι πιο προσεχτική.
Να Αγαπάω, Να αγαπάω
πάρα πολύ, μα αν γίνεται,
παρακαλώ σας, βγάλτε μου
το μαύρο μαντήλι από τα μάτια.
Οι καθαρές ψυχές,
δεν χρειάζονται δεμένα
μάτια με το Μαύρο.
Αδικία.
Ας μαζέψω για άλλη μία
φορά τα κομμάτια μου...
Ό,τι ξέχασα από ΄δω και
από ΄κει..!
Ψάχνω παντού μάτια μου.
Τον Εαυτό μου ψάχνω
να βρω που τον "παράτησα"
τον "ξόδεψα" μονάχο
σε άγνωστους Παράλληλους.
Κάδρο, Πλαίσιο,
Κλειστό περιφραγμένο,
περιφρουρημένο ψέμα,
στολισμένο με
κόκκινες γιρλάντες..
Τι Ματαιοδοξία.. {Γ.Τ.}

"Θέλω" έναν "Άνθρωπο" {Γιούλη Τσουρεκά} ~ Αφορά Γυναίκες και Άντρες

"Θέλω" έναν "Άνθρωπο" {Γιούλη Τσουρεκά} ~ Αφορά Γυναίκες και Άντρες

Θέλω έναν Άνθρωπο να σκέφτεται απλά.
Θέλω έναν Άνθρωπο να κατανοεί το Αυτονόητο.
Θέλω έναν Άνθρωπο να εκτιμά την ανυστερόβουλη προσφορά.
Θέλω έναν Άνθρωπο να δίνει, να δίνεται, δίχως αντάλλαγμα.
Θέλω έναν Άνθρωπο να σέβεται τα όποια πιστεύω των συνανθρώπων μας.
Θέλω έναν Άνθρωπο να αντιλαμβάνεται τα Θέλω Μας με Τα Μάτια.
Θέλω έναν Άνθρωπο Ανεξάρτητο από τη βόλεψή του.
Θέλω έναν Άνθρωπο Λεβέντη στο Νου, Ελεύθερο στην Ψυχή, έτοιμο για Τα Πάντα, ανά πάσα στιγμή, αναντίρρητα.
Θέλω έναν Άνθρωπο Ειλικρινή και ό,τι λέει να το εννοεί στις Πράξεις Του.
Θέλω έναν Άνθρωπο που Να Μην Ξεχνάει.
Θέλω έναν Άνθρωπο να Θυμάται ακόμη και την παραμικρή λεπτομέρεια που κάνει την Ειδοποιό Διαφορά.
Θέλω έναν Άνθρωπο άξιο της Εμπιστοσύνης, της Εχεμύθειας, της Μπέσας.
Θέλω έναν Άνθρωπο Φτωχό που να δίνει από το υστέρημά του κι όχι από το περίσσευμά του.
Θέλω έναν Άνθρωπο να Φτερουγάει η Καρδιά του για Όμορφη Περιπέτεια, έστω και με Ταξίδια στη Φαντασία.
Θέλω έναν Άνθρωπο να Μιλάει με Ευθύτητα.
Θέλω έναν Άνθρωπο να είναι Άμεσος, Περιεκτικός, Ουσιαστικός, παράλληλα και Ριψοκίνδυνος όταν χρειάζεται.
Θέλω έναν Άνθρωπο Ασυμβίβαστο σε Όλα.
Θέλω έναν Άνθρωπο Να Γεύεται τη Ζωή σα να είναι η Τελευταία Μέρα..
Θέλω έναν Άνθρωπο να Φωνάζει όταν Αληθινά έχει Δίκαιο.
Θέλω έναν Άνθρωπο να διεκδικεί Τον Άνθρωπο που Αγαπάει Αυστηρά με Θεμιτούς Τρόπους, αλλά και με Αθέμιτους τόσο, όσο να μην Τον Προσβάλλει, καθώς και να μην Διασύρεται ο Ίδιος.
Θέλω έναν Άνθρωπο να Σκέφτεται Δυνατά ό,τι κι αν Είναι Αυτό.
Θέλω έναν Άνθρωπο να Φλερτάρει.
Θέλω έναν Άνθρωπο να Κοιτάζει τον Όποιον Συνάνθρωπό Του, Συνομιλητή του, Ίσια Στα Μάτια.
Θέλω έναν Άνθρωπο να βαράει τη μπουνιά στο μαχαίρι κι ας κόβεται, ας αιμορραγεί, αρκεί να το κάνει συνειδητά για κάποιο Λόγο..Όποιο Λόγο Του, κάτι Παραπάνω Γνωρίζει από Εμάς.
Θέλω έναν Άνθρωπο Άκριτο.
Θέλω έναν Άνθρωπο να Εννοεί το Ουδείς Αναμάρτητος.
Θέλω έναν Άνθρωπο να Ερωτεύεται με Πάθος, ως Τα Άκρα.
Θέλω έναν Άνθρωπο Να Αγαπάει Χωρίς Να Γνωρίζει Το Γιατί.. Έτσι Απλά επειδή Γουστάρει Να Αγαπάει..
Θέλω Έναν Άνθρωπο.. Θέλω .. Εμένα.. Θέλω Εσένα.. Θέλω Εκείνον.. Θέλω. {Γ.Τ.}

Το Σύμπαν... {Γιούλη Τσουρεκά}

Το Σύμπαν... {Γιούλη Τσουρεκά}

Με την Ισχυρή Πίστη μου
στη Δύναμη του Σύμπαντος,
ίσως κάποτε συναντήσω 
το άυλο, το άπιαστο, 
το Υπέρτατο, Θεό το Λέμε..
Θέλω όταν τον "συναντήσω" 
να του κάνω μία "απλή ερώτηση"..
Θεέ, δημιούργησες ένα Απέραντο,
Αχανές Σύμπαν που αποτελείται
από Εκατομμύρια Γαλαξίες.
Θεέ, έφτιαξες το Σύμπαν για
να διατηρείται η Ισορροπία κι
όχι ο ανθρώπινος αθέμιτος
ανταγωνισμός κι ο αλληλοσπαραγμός.
Η Βία, Η Αδικία, Οι Πόλεμοι,
Το Αίμα Αθώων Παιδιών.
Θεέ, το μέγα σου δημιούργημα
είναι η Γη.
Σε αυτή τη Γη, στο δήθεν
ειρηνικό σου Σύμπαν που
μάλλον κι Εσύ Σκέφτηκες
πριν από Εμάς τους
μικρούς μα γεμάτους
δύναμη κι αυτοθυσία Ανθρώπους
Σου κατά πλειοψηφία..
Θεέ, Ταπεινή Αλήθεια σου Εκφράζω,
είναι αδύνατον να ισορροπήσουν τα
διάφορα είδη, όταν ο Νόμος που
Δημιούργησες Θέτει ως Όρο,
το "Μεγάλο Ψάρι να Τρώει Το Μικρό".
Δέντρο Γίνομαι μέσα στην Πλάση Σου,
Κοιτώ Ψηλά στον Ουρανό και
σε Παρακαλώ με Δέηση
για μία Ανατροπή, Ισορροπία, Δικαιοσύνη!
Θεέ που Δημιούργησες, τι Λες
για Τις Σκέψεις Μου;! ..Αθέμιτες;; Παράλογες;;
Περιμένω Υψώνοντας το Κεφάλι μου
Στον Μεγάλο Ουρανό Σου μία Απάντηση.. {Γ.Τ.}